W Markecie pojawiła się przed chwilą najnowsza wersja, a w niej:

• Wyszukiwanie w QuickSearchBox (tylko w Android >= 1.6) przyciskiem wyszukiwania można znaleźć rozkład lub połączenie (zacznij frazę wyszukiwania od “z” lub “do”)
• Lepsza obsługa bazy danych (nie zauważono Foce Close’ów)
• Nowy widget
• Lekkie przyspieszenie

W ostatnim momencie zauważyłem problemy z szybkością synchronizowania listy przystanków i linii. Może ktoś ma pomysł jak szybko można dodać do bazy danych >2000 rekordów (tyle jest zespołów przystanków i linii w Warszawie)?

Aktualna wersja ma sporo poprawek, zmienioną obsługę bazy danych, nowy widget (niewygledny, ale pracuję nad tym , obsługę “literek” przy rozkładach, poprawioną obsługę pobierania danych.

Wszystkich którzy są zainteresowani testowaniem, również tych, którzy już testowali Autobusera (mam straszny bałagan w kontaktach) proszę o dodanie komentarza to tego wpisu podając prawidowy email (nie zostanie upubliczniony), nickname który mam dopisać w podziękowaniach ;] i model(e) telefonu wraz z wersją systemu na którym odbędą się testy.

Edit 2010/03/05

Dziękuje wszystkim za pomoc!

Zgłosiło się kilkanaście osób (niektórzy uparcie wysyłali mejle i jak na razie mam testerów z prawie wszystkimi modelami telefonów, brakuje mi tylko kogoś z LG albo Acerem (już się pojawił na Allegro). Od tej chwili nie będę już akceptował wpisów “powtórkowych”.

Poprawiłem kilka drobnych bugów, między innymi “wywałkę” w momencie, gdy parametr “Szybki odjazd za” miał nieoczekiwaną wartość.

Nie poprawiłem obsługi timeoutów przy pobieraniu informacji z sieci – wygląda na to, że java.net.HttpURLConnection nieprawidłowo reaguje na ustawianie timeoutów i wszystko trzeba będzie przepisać na org.apache.http.client.HttpClient.

W następnej wersji poza dobrze działającymi timeoutami należy się spodziewać Autobusera w globalnej wyszukiwarce (GlobalSearch).

Po kliknięciu przycisku wyszukiwania (lupa) będzie można wpisać nazwę zespołu (automatyczne podpowiadanie powinno działać tak samo jak w samym Autobuserze) lub frazę np. “do Pl.Politechniki”, “z Centrum”, “centrum do Babcia” itp.

Do niecierpliwych: Pojawienie się oprogramowania 1.6 (wgranego ręcznie lub przez OTA) nie oznacza, że przedstawiona funkcja będzie działać Musicie mi dać trochę czasu…

AsRock ION330 to naprawdę niesamowite urządzenie jak na swoją cenę i rozmiary. W prostopadłościanie o objętości ~2.5 litra mieści się napęd DVD RW, 160GB dysk, dwurdzeniowy Atom 330 i wspaniały czipset Nvidia ION z kartą GeForce 9400.

Pudełko znakomicie nadaje się do oglądania Doktorów House’ów na telewizorze, filmów, youtube’ów itp. Jest bardzo ciche (ledwo słyszalne w cichym pokoju, dźwięki odtwaranego wideo skutecznie zagłuszają wszelkie szumy z pudełka).

Jako fanatyk Gentoo także i tu musiało się ono znaleźć. Instalacja nie była zbyt problematyczna. Skorzystałem z najnowszego Minimal LiveCD dla platformy amd64. Pierwsze co dobrze było zrobić po uruchomieniu to przełączenie w bios’ie trybu SATA na AHCI (wtedy nie uświadczymy kernel panic przy pierwszym uruchomieniu, bo skorzystamy ze standardowych sterowników “AHCI SATA support”) przy okazji powinniśmy zupdejtować bios co pozwoli nam na jeszcze lepsze wyciszenie boksa i wyłączenie diod po uruchomieniu (nikt przecież nie chce podczas oglądania filmu widzieć kątem oka niebieskiego podświetlenia przycisku ON/OFF .

W ustawianiach kompilacji jądra nie ma nic szczególnego. Wystarczy wspomniane AHCI SATA, HID, dobrze zaznaczyć USB selective suspend (obsługa wake z pilota ir), sterownik sieci nforce oraz Intel HD audio z “NVIDIA HDMI HD-audio support”. Jeśli mamy w telewizorze wejście RS232 to możemy zaopatrzyć się w adapter USB->RS232, wkompilować sterownik (prawdopodobnie najpopularniejszy – pl2303) i automatycznie wyłączać TV gdy boks przechodzi w stan uśpienia.

XBMC skompilowałem z ebuilda svn xbmc-9999 i wszystko działa.

Suspend i hibernate działają “same” po zainstalowaniu pm-suspend (w /etc/pm/sleep.d możemy wrzucić swój skrypt do obsługi TV przez RS232).

Budzenie z suspend za pomocą pilota wymagało dodania

echo "USB0" > /proc/acpi/wakeup

do /etc/conf.d/local.start

Dźwięk po HDMI działa po wpisaniu w ustawieniach dźwięku w XBMC “hdmi” w polach “Default audio device” i “Passthrough audio device”.

Problem z obcinaniem brzegów ekranu (overscan) najłatwiej załatwić skalibrowaniem ekraniu w ustawieniach XBMC.

Jako pilota użyłem najtańszego na allegro pilota Cyberlink MCE i zamiast bawić się z lirc’em przemapowałem przyciski na te używane standardowo przez XBMC.

Wszystko działa PIĘKNIE – nic się nie tnie, nie ma problemów z kodekami i ładnie wygląda

troczę chaotyczne – spróbuję kiedyś uporządkować

Gdzieś znalazłem informacje, że w wersji Android Eclair problem ma zostać załatwiony przez system, jak na razie można użyć np aplikacji “Volume Control” o której słuch niestety zaginął (nie ma jej w Markecie).

Nie pozostało mi nic innego jak samemu napisać taką aplikację.

Przed chwilą w Markecie pojawił się “SmartVolume”

SmartVolume w Android Market

Po zainstalowaniu aplikacji trzeba zrestartować telefon (przy starcie uruchamiany jest działający w tle serwis). Przy podłączeniu słuchawek serwis przywróci ustawienia głośności dla mediów, dzwonka, powiadomień, rozmowy z momentu kiedy słuchawki były ostatni raz podłączone. Przy odłączaniu analogicznie.

Muszę się przyznać, że aplikacja nie była zbyt dogłębnie testowana, ale nie ma też wielu miejsc w których mogłyby się pojawiać błędy.

Programik nie jest zbyt skomplikowany (ale za to całkiem pożyteczny), więc wrzucam kompletne źródła na licencji LGPL SmartVolume.zip

Jedyne łącze jakie da się zdobyć w mojej szerokości geograficznej do zwykła Neozdrada/Net24/cośtam, które jak wszyscy wiedzą mają dynamiczne IP. Do serwera chcę mieć dostęp z każdego miejsca na świecie i o każdej porze. Kiedyś zdarzało mi się dzwonić do któregoś z domowników i prosić o sprawdzenie ip na routerze albo jakimś myip.xxx. Niedawno wpadłem na pomysł wysyłania numeru IP sms’em. Najłatwiejsza darmowa metoda wysyłania sms’ów to wg. mnie Google Calendar. Napisałem więc kilka skryptów, które sprawdzają czy ip serwera się zmieniło i jeśli tak wysyłają nowe IP do kalendarzy zaufanych osób.

Po pierwsze serwer musi się dowiedzieć pod jakim IP jest widoczny na zewnątrz. Można korzystać z istniejących stron podających numer IP komputera, ale parsowanie odpowiedzi mogło by nie być takie łatwe, więc wrzuciłem banalny skrypt na zwykły serwer hostingowy.

myip.php:

<?php
print($_SERVER['REMOTE_ADDR']);
?>

Google udostępnia moduły dla Pythona do działania ze swoimi usługami (w tym Kalendarzem), więc najłatwiej było napisać skrypt w Pythonie, który pobrane z internetu IP porówna z poprzednim i wpisze do Kalendarza. Pomógł mi komplet tutoriali w dokumentacji Google Calendar API http://code.google.com/intl/pl/apis/calendar/docs/1.0/developers_guide_python.html

setIp.py:

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60

#!/usr/bin/python
 
import httplib
try:
 from xml.etree import ElementTree # for Python 2.5 users
except ImportError:
 from elementtree import ElementTree
import gdata.calendar.service
import gdata.service
import atom.service
import gdata.calendar
import atom
import getopt
import sys
import string
import time
 
conn = httplib.HTTPConnection("mój serwer")
conn.request("GET", "/myip.php")
myip = conn.getresponse().read()
conn.close()
 
oldip = file('ip','r').read()
print oldip
 
def InsertSingleEvent(calendar_service, title='',
 content='New IP', where='Proliant',
 start_time=None, end_time=None):
 event = gdata.calendar.CalendarEventEntry()
 event.title = atom.Title(text=title)
 event.content = atom.Content(text=content)
 event.where.append(gdata.calendar.Where(value_string=where))
 
 if start_time is None:
 # Use current time for the start_time and have the event last 1 hour
 start_time = time.strftime('%Y-%m-%dT%H:%M:00+00:00', time.gmtime(time.time() + 420))
 end_time = time.strftime('%Y-%m-%dT%H:%M:00+00:00', time.gmtime(time.time() + 780))
 reminder = gdata.calendar.Reminder(minutes=5)
 reminder._attributes['method'] = 'method'
 reminder.method = 'sms'
 event.when.append(gdata.calendar.When(start_time=start_time, end_time=end_time, reminder=reminder))
 #event.when.reminder.append(gdata.calendar.Reminder(minutes=5))
 
 new_event = calendar_service.InsertEvent(event, '/calendar/feeds/default/private/full')
 
 print 'New single event inserted: %s' % (new_event.id.text,)
 print '\tEvent edit URL: %s' % (new_event.GetEditLink().href,)
 print '\tEvent HTML URL: %s' % (new_event.GetHtmlLink().href,)
 return new_event
 
if oldip != myip:
 calendar_service = gdata.calendar.service.CalendarService()
 calendar_service.email = 'nazwa użytkownika'
 calendar_service.password = 'hasło'
 calendar_service.source = 'Google-Calendar_myip'
 calendar_service.ProgrammaticLogin()
 
 event = InsertSingleEvent(calendar_service, myip)
 
 file('/root/ip','w').write(myip)

Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby linijki 52-58 powtórzyć kilka razy dla różnych użytkowników

Dodawane offsety do czasu (linijka 36) wynika z testów – przy takim offsecie Google zaczął wysyłać do mnie SMS’y.

Ostatnim elementem jest wpis w crontab.

crontab -e

*/10 * * * * ipSet.py

Kwiatkiem w tym komplecie będzie jeszcze prosta aplikacja na Androida, która znajdzie w kalendarzu ostatni wpis w kalendarzu i wyśle Intent do ConnectBot’a z naszym nowym IP.

Aplikacja nie jest jeszcze gotowa, ale jakby ktoś chciał się pobawić to kluczowym elementem jest to

final Intent sshIntent = new Intent(android.content.Intent.ACTION_VIEW);
sshIntent.setData(Uri.parse("ssh://krzysiek@"+handler.ip+":22/#proliant"));
sshIntent.setFlags(Intent.FLAG_ACTIVITY_CLEAR_TOP);
startActivity(Intent.createChooser(sshIntent, "ssh"));
finish();

Podstawy

Nie chcę powtarzać rzeczy które są dobrze i przystępnie napisane w Dev Guide, więc temat instalacji Android Developer Tools i tworzenie nowego projektu w Eclipse pozostawię oryginalnemu artykułowi http://developer.android.com/guide/developing/eclipse-adt.html. Kody “wyjściowe” użyte w tym artykule są automatycznie tworzone przez Eclipse przy stworzeniu nowego projektu.

Spróbuje pokrótce omówić podstawowe elementy aplikacji i opisać metody wbudowanych klas które mozna (a często trzeba) przeciążać.

Podstawową “jednostką” w aplikacji jest Activity, czyli aktywność z którą użytkownik ma do czynienia, pojedyncza “strona” aplikacji. Nazwanie Activity “podstawową jednostką aplikacji” może wydawać się nielogiczne – przecież aplikacja składa się zwykle z więcej niż jednej “strony”, czyli musi byc coś bardziej podstawowego – ale jedne Activities, są uruchamiane z innych i od strony programisty nie jest szczególnie ważne to co jest poniżej (na razie trzeba w to uwierzyć

Klasa Activity posiada między innymi metodę onCreate, którą musimy przeciażyć, żeby nasze Activity robiło cokolwiek sensownego.

public class HelloAndroid extends Activity {
  /** Called when the activity is first created. */
  @Override
  public void onCreate(Bundle savedInstanceState) {
    super.onCreate(savedInstanceState);
    setContentView(R.layout.main);
  }
}

Do metody onCreate przekazywany jest stan Activity z poprzedniego uruchomienia (informacje na temat zapisywania stanu być może pojawią się w innym artykule, na razie nie będzie nam to do niczego potrzebne).

Na początku musimy wywołać metodę onCreate klasy Activity po której dziedziczymy (super.onCreate – żeby pojawiło się chociaż czrne okienko, które będziemy mogli wypełnić)

Kolejnym krokiem jest ustawienie widoku na podstawie pliku XML za pomocą metody setContentView (na początku może się to wydawać strasznie zagmatwane, ale naprawdę dobrze się spisuje – pozwala na zupełne oddzielenie layoutu od kodu aplikacji).

Tak więc nasz plik res/layout/main.xml:

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<LinearLayout xmlns:android="http://schemas.android.com/apk/res/android" android:orientation="vertical" android:layout_width="fill_parent" android:layout_height="fill_parent">
  <TextView android:layout_width="fill_parent" android:layout_height="wrap_content" android:text="@string/hello"/>
</LinearLayout>

Tak więc main.xml opisuje nam wygląd pierwszej strony naszej aplikacji. LinearLayout to kontener na elementy, który automatycznie ustawia je obok siebie w ustalonej orientacji (android:orientation=”vertical”/”horizontal”), wypadałoby, żeby główny kontener zajmował całą dostępną przestrzeń ekranu, więc mamy android:layout_width=”fill_parent” android:layout_height=”fill_parent”. TextView to normalny element tekstowy (takij jak JLabel, albo normalny tekst w HTML) jako wartość parametru android:text podajemy otwartym tekstem to co ma nam się “napisać” lub referencję do wartości podanej w pliku res/values/strings.xml

strings.xml

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<resources>
 <string name="app_name">Hello Android</string>
 <string name="hello">Hello World, HelloAndroid!>/string>
</resources>

Po uruchomieniu aplikacji na emulatorze lub telefonie (Run=>Run configurations…->dwuklik na android application->Project, Browse->Wybieramy nasz projekt->Run) pojawi nam się czarne okienko z jasnym napisem (uwaga! uruchomienie emulatora może potrwać kilka minut, najlepiej spokojnie czekać i nic nie robić z okienkiem emulatora).

Aplikacja nie jest zbyt użyteczna i nie jest do końca jasne jak się zabrać do przerobienia jej na taką… Ale DO ROBOTY!

Przerabiamy

Dodamy do istniejącego szkieletu kilka elementów które pozwolą nam na interakcję z użytkownikiem i pokażą jakygląda tworzenie aplikacji na Androida. Aplikacja wyswietli pole TextView,edytowalne pole tekstowe (EditText) i przycisk (Button). Po kliknięciu na przycisk treść EditText zostanie wpisana do TextView.

1. XML’e

W androidzie każdy element widoku do którego chcemy się odwołać z kodu programu musi mieć swoje id (android:id), przerabiamy więc nasz plik main.xml żeby wyglądał następująco:

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<LinearLayout xmlns:android="http://schemas.android.com/apk/res/android" android:orientation="vertical" android:layout_width="fill_parent" android:layout_height="fill_parent">
<TextView android:id="@+id/text" android:layout_width="fill_parent" android:layout_height="wrap_content" android:text="@string/hello"/>
  <EditText android:hint="@string/typeSomething" android:id="@+id/field" android:layout_width="fill_parent" android:layout_height="wrap_content"/>
  <Button android:text="@string/change" android:id="@+id/change" android:layout_width="fill_parent" android:layout_height="wrap_content"/>
</LinearLayout>

i strings.xml

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<resources>
  <string name="app_name">Hello Android</string>
  <string name="hello">Witaj, Wpisz coś w pole in naciśnij "Zmień"</string>
  <string name="typeSomething">Wpisz coś</string>
  <string name="change">Zmień</string>
</resources>

Mamy więc pole tekstowe (TextView) o id “text” w którym wyświetli się napis hello z pliku strings.xml, EditText o id “field” i tekstem podpowiedzi (bardzo fajna sprawa w formularzach, tekst jest widoczny tylko wtedy gdy pole jest puste) @strings/typeSomething i przycisk o id “change” z napisem @strings/change.

Wszystko wygląda tak jak powinno teraz czas na przeróbki kodu Java.

2. Java

setContentView(R.layout.main) spowodowało przypisanie naszemu Activity layoutu z pliku main.xml, teraz na pomocą metody findViewById(int id) możemy dobierać się do poszczególnych elementów layoutu.

W tym miejscu musi się pojawić krotka dygresja Czym jest “int id”? Wtyczka ADT do Eclipse przy każdym zapisaniu pliku xml aktualizuje na jego podstawie plik gen/PACKAGENAME/R.java, którego nie powinniśmy w żadnym wypadku edytować ręcznie. w tym pliku edytowane są id wszystkich elementów layoutu, stringów, obrazków itd. (wszystkiego co znajduje się w katalogu res). Nie chcę zagłębiać się w szczegóły, bo mogę powiedzieć coś głupiego, ale twórcy androida zrobili coś takiego w celu ogólnego przyspieszenia działana apikacji (czytanie plików XML byłoby zbyt wolne).

Chcemy spowodować, żeby po kliknięciu na przycisk wywoływana była odpowiednia akcja. Filozofia obsługi elementów GUI w Androidzie jest taka sama jak w zwykłej Javie, więc nasz przycisk mus mieć dodany ActionListener, a w naszym przypadku dokładnie OnClickListener.

Dodajemy więc w pliku HelloAndroid.java (za setContentView):

((Button)findViewById(R.id.change)).setOnClickListener(new OnClickListener() {
  @Override
  public void onClick(View arg0) {
    // Tu musimy przeczytać zawartość pola @id/field i wpisać do @id/hello
  }
});

Po kliknięciu na przycisk program wykona to co będzie w przeciążonej metodzie onClick naszego OnCLickListenera.

Weby dostać się do pola EditText i TextView tak samo musimy uzyc findViewById i użyć odpowiednich metod.

String tekst = ((EditText)findViewById(R.id.field)).getText().toString();
((TextView)findViewById(R.id.text)).setText(tekst);

Kod kompletnego HelloAndroid.java:

package pl.skyman.tutorial.helloandroid;
 
import android.app.Activity;
import android.os.Bundle;
import android.view.View;
import android.view.View.OnClickListener;
import android.widget.Button;
import android.widget.EditText;
import android.widget.TextView;
 
public class HelloAndroid extends Activity {
  /** Called when the activity is first created. */
  @Override
  public void onCreate(Bundle savedInstanceState) {
    super.onCreate(savedInstanceState);
    setContentView(R.layout.main);
    ((Button)findViewById(R.id.change)).setOnClickListener(new OnClickListener() {
      @Override
      public void onClick(View arg0) {
        String tekst = ((EditText)findViewById(R.id.field)).getText().toString();
        ((TextView)findViewById(R.id.text)).setText(tekst);
      }
    });
  }
}

Źródła kompletnego projektu Eclipse HelloAndroid.zip

Po propozycjach od j i Janka Namedyńskiego v0.9.0 z powodu dużej ilości zmian praktycznie przestała istnieć.

Większość propozycji które dostawałem na mejla została wprowadzona, ale dalej jestem otwarty na uwagi

Poniżej kilka screenów.